άγνωστη: Πικρή απόλαυση να απαλλαγείς από το ανέφικτο.
άγνωστος: Μεταθάνατια εγκυμοσύνη ο κορεσμός. Στο τώρα πρέπει να ρωτάω τα πάντα από την αρχή. Να υποπτεύομαι τα χείλη των ποιητών που συντρίβουν το κρανίο μου. Να υποχωρώ. Μπροστά στο μάταιο. Να γελώ με κάθε ματαιωμένη ενέδρα μου.
άγνωστη: Πώς και σε συνάντησα τυχαία;
άγνωστος: Γιατί δεν είχα τίποτε πια να φοβηθώ. Κι εσύ ήρθες, όταν η αναπάντεχη πλοκή έπαψε να είναι μολυσμένη. Εσύ πώς στάθηκες στο πρώτο βλέμμα μου;
άγνωστη: Γιατί κατάλαβα αμέσως την αχανή ανεξερεύνητη πρότασή σου: "Είμαι εδώ". Ήρθες μ' έναν προβολέα σκουριασμένο, μιαν ελπίδα φαγωμένη σα σκάλα ακαθόριστα ανάπηρη. Να, κοίτα την παλάμη μου. Τρέχουν πάνω της σαν άλογα κούρσας τα δάκρυα από τη γυμνή μου βεβαιότητα.
άγνωστος: Και τι θα κάνεις, λοιπόν; Πώς θα σωθείς από την τυχαία ομηρία σου;
άγνωστη: Θα σωθώ. Θα σ' αποφύγω μένοντας μέσα σου.
Και μετά έδωσαν ο ένας στον άλλο όνομα.
