Κι είναι η καρδιά μου σαν ένα κομμάτι εφημερίδας. Ή σαν το σχήμα μιας χώρας. (Κάθε στιγμή κι από άλλη ήπειρο.) Και το πρόσωπό μου σαν ένα μπαλκόνι στον αέρα. Και οσμίζομαι και γεύομαι το τυχερό και το τυχαίο. Και το αδιάφορο. Και πώς είναι δυνατό να σε απελπίζει κάτι αδιάφορο; Δεν απαντώ. Αδιαφορώ.

